Thursday, July 28, 2016

Good bye, Gnanakoothan

Gnanakoothan, one of the important poets of modern Tamil literature, is dead.

பல மரணஸ்தர்
----------------------
இருமுறை பிறப்பதாய் சொல்லப்படுகின்ற
அந்தணர் கூட ஒருமுறைதான் இறப்பார்.
ஆனால் கவிஞனோ பலமுறை இறக்கிறான்.
எல்லோரையும்போல் ஒருமுறை. மற்றவர்
படிக்கப் படிக்கப் பலமுறை பலமுறை.

Dead, multiple times.
---------------------------
Even the brahmin who's said
to be born twice, dies only once.
A poet though, dies multiple times.
Like everyone else, once. As others
read and read, again and again.

You can read all his works here gnanakoothan.com . 

Good bye, Sir. Thanks for all the words.

Monday, May 16, 2016

Why do I write?


Tamil E magazine Padhaakai is running a series where writers try to answer the question "Why do I write?". I was surprised when they asked me too. This is the post I wrote for them (in Tamil). Since I am a translator, am translating that post here.
----------------------------------------------------------------------------------------
I have been writing at various places online for the last 14 years. I didn't write anything before that, except for poems in my scrap book.

Even in the internet space, my creative output has mostly been translations - 4 short stories from English to Tamil, about 20 poems from various languages to Tamil and more than 150 classical Tamil poems from Tamil to English.

If a writer is one who has sold a piece and been paid, then I am not a writer. Probably 200 people read what I write. Four or five comment. If I publish my translations as a book it might sell about 20 copies. So what prompts me to write?

A desire to share with the world what I have understood, is the answer to that question. I am not worried about whether it is of any use to the world. It gives me pleasure, so I write. There's a bit of arrogance in this, I accept. I do feel on cloud nine when people whom I respect appreciate my work.

Writing is not my profession. I write in between my work schedule. I don't need a specific place for me to write. Most of my writing is done during my weekly train journey. My writing style is to prepare a mental draft before I start writing. I hardly write in paper, it is mostly laptop or mobile phone.

If you ask me whether I can be without writing, yes I can. But there will be a sense of incompleteness in my life. I think my writing completes me, makes me a better person. That's why I write. I write for myself. I also write because of the desire to let the world know my perspective.

Sunday, February 07, 2016

ஊதாக் கலரு ரிப்பன்

நள்ளிரவில் கைபேசியில் சங்க இலக்கியங்களை tamilvu.org தளத்தில் படித்துக் கொண்டிருந்தபோது கண்ணில் பட்டது அந்தக் கவிதை. படிக்கப் படிக்க ஒரே ஆச்சரியம், மகிழ்ச்சி. எதையோ தேடும் போது எதுவோ கண்ணில் பட்டது போல. அந்தக் கவிதை போன்றே ஒரு திரைப் பாடல் இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் பட்டி தொட்டியெங்கும் சக்கைப் போடு போட்டது. இதெல்லாம் ஒரு பாட்டா என்று திட்டிக் கொண்டே கேட்ட  பாட்டு. காலை எழுந்தவுடன் எழுத வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டே தூங்கினேன்.

அதிகாலையில் மனைவியை விமான நிலையத்தில் வழியனுப்பி வைத்துவிட்டு, காய்கறி வாங்கி, பிள்ளைகளை எழுப்பும் போதெல்லாம் மனதில் அகநானூறு பாடல் எண் 8 ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

வேலைகளை முடித்துவிட்டு கணிணியில் பார்த்தால் அகம்.8 வேறு பாடல். நான் பார்த்த பாடல் இல்லை. சொல் தேடல் மூலம் தேடிப் பார்த்தாலும் நான் பார்த்த பாடல் அகநானூறிலேயே இல்லை என்றது. ஒருவேளை புறநானூறா? அதிலும் இல்லை. பாடல் வரிகள் மனதில் இருந்தன. ஆனால் பாடல் கண்ணில் படவில்லை. உ.வே.சா. போல் தேடி அலைந்து திரிய வேண்டுமா?

முனைவர்.ப.பாண்டியராஜா அவர்கள் உருவாக்கியுள்ள சங்க இலக்கியத் தொடரடைவுகள் (Concordance List) கைகொடுத்தது. நான் ஒரு சொல்லைத் தவறாக ஞாபகம் வைத்திருந்ததால் அதிலும் சற்று நேரமெடுத்தது.  இறுதியாகக் கண்டுபிடித்தேன். அது நற்றிணை பாடல் 8. இரவு தூக்கக் கலக்கத்தில் எப்படியோ அகநானூற்றுக்கு நடுவே இந்தப் பாடலை எப்படியோ படித்திருக்கிறேன்.

அல்கு படர் உழந்த அரி மதர் மழைக்கண்,
   
பல் பூம் பகைத் தழை நுடங்கும் அல்குல்,
   
திரு மணி புரையும் மேனி மடவோள்
   
யார் மகள்கொல்? இவள் தந்தை வாழியர்!
   
துயரம் உறீஇயினள் எம்மே: அகல்வயல் 5
   
அரிவனர் அரிந்தும் தருவனர்ப் பெற்றும்
   
தண் சேறு தாஅய், மதனுடை நோன் தாள்
   
கண் போல் நெய்தல் போர்வில் பூக்கும்
   
திண் தேர்ப் பொறையன் தொண்டி-
   
தன் திறம் பெறுக, இவள் ஈன்ற தாயே!

உரை: மிகுந்த துன்பத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய செவ்வரி பரந்த குளிர்ந்த கண்களும், பல்வேறு பூக்களால் தொடுக்கப்பட்ட தழையை உடையாக அணிந்த இடையும், நீலமணியைப் போல் மேனியும் உடைய இந்த இளமகள் யார் புதல்வியோ? அசையாத உள்ளம் கொண்ட என்னையே துன்புறுத்துகிறாள். இவள் தந்தை நெடுங்காலம் வாழ்க. அகன்ற வயலில் உழவர்களால் கதிர் அறுக்கப்பட்டு சேற்றுடன் கொண்டு வரப்படும் நெற் போரிலும் நெய்தல் பூ பூக்கும் வளமுடைய் சேர மன்னனின் தொண்டி நகரம் போல் எல்லா வளமும் பெற்று வாழட்டும் இவள் தாய்.

என் மகளிடம் உரையைக் கூறி எந்தப் பாடல் ஞாபகத்துக்கு வருகிறது என்றேன். வாய் கொள்ளா சிரிப்புடன் அவளும்

 ஊதா கலரு ரிப்பன் உனக்கு யாரு அப்பன்
 ஏ சொல்லடி அவனுக்கு நான் சலாம் போடணும்
 ரோஜா கலரு பொம்மி உனக்கு யாரு மம்மி
 ஹே நில்லடி அவளுக்கு நான் சபாஷ் போடணும்
 நான் நினைத்த பாட்டையே கூறினாள். 

Saturday, January 09, 2016

4 கலாப்ரியா கவிதைகள் - 4 Poems of Kalapria

தூண்டில் மீனின்
துடிப்புகளைப் பாடுவதற்காய்
மட்டுமே நான்
ஆற்றோரம் காத்திருக்கிறேன்
அரை நிர்வாணிகளுக்காயில்லை
 
It's only
to voice the struggles
of hooked fish,
I wait in river banks
Not for half naked women. 
 
-------------------------------------------
 
ஒப்பனைகளை
அழித்துவிட்டு
என்னுடைய 
நாடகத்தை
நானே 
என்று பார்க்க
 
Removing 
the greasepaint 
to see my play 
myself, 
when's the day?
 
-------------------------------------------
பயணம்
 
கூட்டிலிருந்து
தவறி விழுந்த
குஞ்சுப்பறவை
தாயைப்போலவே 
தானும் பறப்பதாய்
நினைத்தது.
தரையில் மோதிச்சாகும்வரை.
 
Travel
 
The baby bird
that fell out
of its nest
thought 
it flew
just like its mom.
Till crashing dead on the floor. 

------------------------------------------- 
 விதி
 
அந்திக்கருக்கலில்
இந்தத்திசை தவறிய
பெண்பறவை
தன் கூட்டுக்காய்
அலைமோதிக் கரைகிறது.
எனக்கதன் கூடும் தெரியும்
குஞ்சும் தெரியும்
இருந்தும்
எனக்கதன்
பாஷை தெரியவில்லை.

Fate
 
In dark sundown,
this lost
female bird,
in search of its nest,
cries desperately.
I know its nest,
its nestlings,
But 
its language,
I don't know.

------------------------------------------- 

Kalapria is one of the new wave of poets who started writing in 1970s. He is popular among the readers of contemporary Tamil literature. He is well known for his metaphors fashioned out of day to day life. His poems are perfectly crafted and paint a picture to the reader.

Tamil version of the poems were taken from here.

Wednesday, January 06, 2016

வேட்டி

இன்று வேட்டி தினமாம். டிவிட்டரில் தெரிந்து கொண்டேன். ராம்ராஜ் நிறுவனத்தின் வியாபார தந்திரங்களில் ஒன்றாக இருக்கும் என்று நினைத்தேன். ஆனால் சகாயம் இ.ஆ.ப (IAS)  கோ ஆப்டெக்ஸ் கூட்டுறவின் தலைவராக இருக்கும் போது கொண்டு வந்த முயற்சியாம் இது.

கிட்டத்தட்ட வாரத்தின் பாதி நாட்களில் வேட்டி கட்டுபவன் நான். சமீப காலமாக நாற்பதை நெருங்கிய பின்  இது அதிகரித்திருக்கிறது.

நான் கீழக்கரை கல்லூரியில் பொறியியல் படிக்கப் போகும் வரை வேட்டி கட்டியதில்லை. சென்னையில் இருந்து கீழக்கரை அதிக தூரம் என்பதால் சிறு விடுமுறைகளுக்குக் கோனாபட்டில் இருக்கும் பெரியப்பா வீட்டிற்குப் போவது வழக்கமாயிற்று. பெரியப்பா பள்ளித் தலைமை ஆசிரியர். ஊரிலேயே இருந்ததனால் அடிக்கடி விசேஷ வீடுகளுக்குப் போய் வர வேண்டி வரும். கூடவே என்னையும் அழைத்துப் போவார், கண்டிப்பாக வேட்டி கட்ட வேண்டும் என்ற கட்டளையுடன். அப்படித் தான் வேட்டி கட்டப் பழகியது.

ஊருணியில் குழந்தைகளுடன்
ஊரிலேயே திருமணமும் நடை பெற்றதால் ரிசப்ஷனுக்கு கோட் சூட் போட வேண்டிய அபாயத்தில் இருந்து தப்பித்தேன். அதற்கும் வேட்டி சட்டை தான்.

மீண்டும் சென்னை வந்த பின் சில வருடங்கள் பொங்கல், தீபாவளி அன்று மட்டும் வேட்டி கட்டி வந்தேன். நாள் ஆக ஆக வேட்டி கட்டுவது மிக சவுகரியமானது என்ற முடிவுக்கு வந்தேன். வேட்டி அணிந்து இரு சக்கர வாகனம் ஓட்டுவதும் பழகிப் போனது.

சென்னையில் பல உயர் உணவகங்களுக்கு வேட்டியுடன் போயிருக்கிறேன். சற்று வித்தியாசமாகப் பார்ப்பார்கள், அவ்வளவு தான். எங்கும் அனுமதி மறுக்கப் பட்டதில்லை. 5 நட்சத்திர விடுதிகளுக்குப் போனதில்லை.

பொதுவாகப் பருத்தி வேட்டிகள் மட்டுமே வாங்குவது வழக்கம். என் திருமணத்தன்று மட்டும் தான் பட்டு வேட்டி கட்டியிருக்கிறேன். பட்டு வேட்டி கட்டுவது என்பது சென்னையின் கசகசப்பில் வேண்டாத ஒரு செயல். வெளியிடங்களுக்குக் கட்டி செல்ல ராம்ராஜ் வேட்டியும் வீட்டில் கட்டிக் கொள்ள நாகர்கோயில் வடசேரி வேட்டியும் தான் என்னுடைய தேர்வு.

வேட்டி கட்டிக் கொள்வதால் பாரம்பரியம் காக்கிறேன் என்றெல்லாம் கதை விடப் போவதில்லை. எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது, வசதியாக இருக்கிறது; வேறென்ன காரணம் வேண்டும்?